بابونه گیاهی دارویی با کاربردهای پرشمار است. برای بررسی تاثیر اسیدسولفوریک و کودهای زیستی بر بابونه آلمانی در پاییز 1392 آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان اجرا شد. تیمارها شامل اسید سورلفوریک (0، 4، 5 و 6 لیتر در هکتار)، کود زیستی نیتروژنی (بدون کاربرد و کاربرد) و کود زیستی فسفری (بدون کاربرد و کاربرد) بود. بهترین سطح کاربرد اسیدسولفوریک در همه صفات، 5 لیتر در هکتار بود. بالاترین نتیجه برای صفات شامل شمار گل در مترمربع (805)، وزن تر گل (3705 کیلوگرم در هکتار) و خشک گل (741 کیلوگرم در هکتار)، شاخص برداشت (27.6 درصد)، درصد وزنی اسانس (0.88 درصد)، عملکرد اسانس (4.50 میلی لیتر در مترمربع)، ارتفاع گیاه (65.10 سانتی متر)، عملکرد دانه (147.17 کیلوگرم در هکتار) و درصد کامازولن اسانس (14.06) از کاربرد 5 لیتر اسیدسولفوریک در هکتار افزون بر کاربرد کودهای زیستی نیتروژنی و فسفری ناشی شد. کمترین میزان برای صفات شمار گل در مترمربع (503)، وزن تر گل (3104 کیلوگرم در هکتار) و خشک گل (620 کیلوگرم در هکتار)، درصد وزنی اسانس (0.47 درصد)، عملکرد اسانس (2.07 میلی لیتر در مترمربع)، ارتفاع گیاه (40.60 سانتی متر)، عملکرد دانه (120.43 کیلوگرم در هکتار) و درصد کامازولن اسانس (13.61) از کاربرد 6 لیتر اسیدسولفوریک و بدون کاربرد کودهای زیستی نیتروژنی و فسفری به دست آمد. بهترین عملکرد کمی و کیفی از کاربرد 5 لیتر اسیدسولفوریک در هکتار به همراه کودهای زیستی نیتروژنی و فسفری به دست آمد.

افسنطین (Artemisia absinthium L.) یکی از گیاهان دارویی و معطر از خانواده گل مرکبیان (آستراسه) می باشد. در پژوهش حاضر ترکیبات تشکیل دهنده اسانس این گیاه پرورش یافته در شرایط مزرعه تجزیه و تعداد 20 ماده از ترکیبات تشکیل دهنده آن شناسایی شد. اثر کود ازته بر میزان کل اسانس و مقادیر دو ماه آلفاتوجون و کامازولن از ترکیبات موجود در اسانس این گیاه مورد بررسی قرار گرفت. مقادیر صفر، 50، 100، 150 و 200 کیلوگرم ازت در هکتار به شکل اوره در دو مرحله از کشت شامل مرحله انتقال نشا به مزرعه و دو ماه بعد استفاده گردید. استخراج اسانس با روش تقطیر با آب (Clevenger) و جداسازی و اندازه گیری آلفا - توجون و کامازولن توسط کروماتوگرافی گازی متصل به طیف سنجی جرمی (GC-MS) صورت گرفت. عملکرد کل پیکر رویشی و مقدار ماده خشک تولید شده گیاه در هر کرت تحت تاثیر ازت، اختلاف معنی داری نشان داد. با افزایش عملکرد پیکر رویشی در اثر افزایش میزان ازت (تا 150 کیلوگرم در هکتار) میزان کل اسانس و ترکیبات آلفا - توجون و کامازولن در واحد سطح کشت افزایش یافت. مقادیر کود ازتی مصرف شده روی عملکرد اسانس و مقدار ترکیبات آلفا - توجون و کامازولن در واحد وزن خشک تاثیری نداشت.

به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف تنش خشکی و نوع کود بر عملکرد کمّی و کیفی گیاه دارویی بابونه آلمانی (Matricaria chamomilla L. ) آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی سازمان جهاد کشاورزی جیرفت در سال 1389 با سه تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل تنش خشکی در سه سطح 40، 80 و 120 میلی متر تبخیر از طشتک تبخیر کلاسA به عنوان فاکتور اصلی و پنج تیمار کودی شامل شاهد، کود زیستی نیتروکسین، کود زیستی فسفات بارور-2، کود زیستی بیوسولفور و کود گاوی به عنوان کرت های فرعی بودند. صفات اندازه گیری شده شامل (تعداد ساقه اصلی، تعداد شاخه فرعی، ارتفاع بوته، تعداد کاپیتول در بوته، قطر کاپیتول، وزن خشک بوته، وزن گل تر، وزن گل خشک، درصد اسانس و عملکرد کامازولن) بود. نتایج نشان داد که تنش خشکی بر تمام صفات کمّی و کیفی در سطح 1% معنی دار بود. مقایسه میانگین ها نشان داد که آبیاری پس از 120 میلی متر تبخیر، عملکرد را در مقایسه با شاهد 25. 1% کاهش داد. بیشترین میانگین عملکرد و اجزاء عملکرد از تیمار آبیاری پس از 40 میلی متر تبخیر و کاربرد کود گاوی بدست آمد. بیشترین درصد اسانس (0. 685%) و عملکرد اسانس (6. 32 کیلوگرم در هکتار) در تیمار بیوسولفور و تنش متوسط مشاهده شد. بیشترین درصد کامازولن (6. 45%) و عملکرد کامازولن (396. 8 گرم در هکتار) در تنش متوسط و به ترتیب از تیمار کودی نیتروکسین و بیوسولفور حاصل گردید. به طور کلی نتایج نشان داد که در شرایط تنش شدید کود دامی و در شرایط تنش ملایم کود زیستی بیوسولفور مناسب ترین تیمار کودی در تولید بابونه بود.

به منظور بررسی تاثیر روشهای مختلف خشک کردن بر زمان خشک کردن، سرعت کاهش وزن، میزان اسانس و درصد کامازولن گلهای بابونه (Matricaria recutita L.)  اصلاح شده، آزمایشی به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال 87-1386 به اجرا درآمد. شش توان مختلف میکروویو شامل 100، 180، 300، 450، 600 و 900 وات، سه دمای مختلف آون شامل 50، 60 و 70 درجه سانتی گراد و روش طبیعی (سایه و آفتاب) در این آزمایش مورد مقایسه قرار گرفتند. در روشهای مختلف، خشک کردن نمونه ها تا زمانی که وزن آنها به محتوای رطوبتی 0.10 بر پایه وزن خشک (یا 10 درصد بر پایه وزن تر) رسید، ادامه داشت. نتایج نشان دهنده تاثیر معنی دار روشهای مختلف خشک کردن بر زمان خشک کردن، میزان اسانس و درصد کامازولن نمونه ها بود. کمترین زمان خشک کردن (6 تا 102 دقیقه با توجه به توان موردنظر) در روش میکروویو و بیشترین آن (120 ساعت) در روش سایه حاصل شد. بالاترین درصد اسانس در دمای 50 و 60 درجه آون و روش خشک کردن در سایه بدست آمد و کمترین آن مربوط به خشک کردن در توانهای بالای میکروویو، دمای بالای آون و روش آفتاب بود. بالاترین درصد کامازولن در روش طبیعی و میکروویو و کمترین درصد آن به وسیله خشک کردن در آون بدست آمد.

این تحقیق به منظور بررسی اثرات تنش خشکی بر رشد، فتوسنتز و عملکرد اسانس و درصد کامازولن سه رقم گیاه بابونه در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر در سال زراعی 89- 1388 بر اساس طرح کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد. کرت اصلی شامل سطوح تنش خشکی شامل بدون تنش، تنش متوسط (75 درصد ظرفیت زراعی مزرعه) و تنش شدید (55 درصد ظرفیت زراعی مزرعه) و کرت فرعی شامل سه رقم بابونه (ارقام اصلاح شده پرسو و بودگلد و توده محلی شیراز) بود. نتایج نشان داد که تنش خشکی تاثیر معنی داری بر فتوسنتز، ارتفاع بوته، غلظت اسمولیت های سازگار، عملکرد گل خشک، اسانس و درصد کامازولن ارقام بابونه داشت. سطح خشکی متوسط در مقایسه با شاهد تاثیر معنی داری بر عملکرد اسانس ارقام بابونه نداشت. ارقام بودگلد و پرسو در بالاترین سطح تنش خشکی بیشترین عملکرد گل خشک (123.4 و 121 گرم در متر مربع)، عملکرد اسانس (0.159 و 0.163 گرم در متر مربع) و درصد کامازولن (4.81 و 5.71 درصد) را داشتند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مدیریت مصرف انواع کودهای شیمیایی و آلی و بقایای آنها در خاک از لحاظ تاثیرات زیست محیطی و عملکرد گیاهان به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک نظیر ایران حائز اهمیت می باشد. به منظور بررسی اثرات تنش خشکی و مصرف انواع کودهای شیمیایی، دامی و کمپوست و بقایای آنها بر میزان رشد، عملکرد گل، عملکرد اسانس، عملکرد کامازولن و اجزای عملکرد گیاه دارویی بابونه آلمانی (Matricaria chamomilla L.)، این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل در دو سال زراعی 87-1386 و 88-1387 اجرا گردید. تیمارهای خشکی بصورت 50، 70 و 90 درصد ظرفیت زراعی مزرعه به عنوان عامل اصلی و انواع کود شامل شاهد (بدون مصرف کود)، کود شیمیایی، کود دامی (25 تن در هکتار) و کمپوست حاصل از زباله شهری (25 تن در هکتار) که در سال اول در مزرعه بابونه استفاده شده بود، به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد تنش خشکی در حد 50 درصد ظرفیت زراعی عملکرد گل در بابونه را نسبت به شاهد در هر دو سال کاهش داد. تنش ملایم خشکی سبب افزایش عملکرد اسانس و عملکرد کامازولن شد، در حالی که تنش شدید این صفات را کاهش داد. کود شیمیایی در سال اول بالاترین عملکرد و اسانس را تولید نمود که در سال دوم تفاوت معنی داری با تیمار شاهد نداشت. همچنین بقایای کودهای دامی و کمپوست در سال دوم بطور معنی داری باعث افزایش عملکرد گل، اسانس و کامازولن نسبت به بقایای کود شیمیایی و شاهد گردید. بطور کلی کودهای دامی و کمپوست در شرایط تنش خشکی در سال اول و در تمام شرایط رطوبتی در سال دوم عملکرد گل، اسانس و کامازولن مطلوبی ایجاد نموده که کاربرد آنها در راستای اهداف کشاورزی ارگانیک و پایدار قابل توصیه می باشد.